على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )
3845
فرهنگ نفيسى ( فارسى )
وذاف ( voz f ) ا . ع . ذكر و كير . وذالة ( vaz lat ) ا . ع . پاره گوشت كه قصاب پيش از تقسيم جزور جدا كند . وذام ( vez m ) ع . ج . وذمة . و ذائل ( vaz 'el ) ع . ج . وذيلة . وذائم ( vaz 'em ) ا . ع . اموالى كه در آن نذرها باشد و هداياى خانه كعبه . ج : وذيمة . وذح ( vazh ) م . ع . وذخ وذحا ( از باب ضرب ) : سير كرد سير عنيفى . و وذح الغنم و نحوها : گرد آورد گوسپندان و مانند آنها را . وذح ( vozh ) ع . ج . وذحة . وذح ( vazah ) ا . ع . هر آنچه در زير دنبه گوسپند از پشكل و بول خشك شده آويزان گردد . و سوزشى كه در باطن رانها بهم رسد . وذح ( vazah ) م . ع . وذحت الشاه توذح و تيذح وذحا ( از باب سمع ) : داراى وذحة گرديد آن گوسپند . و نيز وذح : سوزش پديد آمدن در باطن رانها . وذحة ( vazahat ) ا . ع . واحد وذح : يعنى يك عدد پشكل خشك شده در زير دنبه گوسپند . ج : وذح . و ما اغنى عنى وذحة : بىنياز نكرد من را چيز اندكى . وذر ( vazr ) م . ع . وذره وذرا ( از باب ضرب ) : بريد آن را . و وذر جرحه : نيشتر فرو برد بجراحت وى . و وذر الوذرة : بريد تلاق زن را . و يق : ذره به صيغه امر يعنى بگذار آن را . و يذره تركا : يعنى مىگذارد آن را . و لا يقال يذره وذرا و الاصل و ذره يذره از باب سمع و ليكن ماضى و مصدر و اسم فاعل از آن نيامده اگرچه گاهى و ذرته بطور ندرت مىگويند . وذر ( vazr ) و ( vazar ) ع . ج . وذرة ( vazrat ) و ( vazarat ) . وذرة ( vazrat ) ا . ع . لب . و ذكر و كير و سركير . و يا بن شامة الوذرة : كلمهء فحش است مر تازيان را . وذرة ( vazrat ) و ( vazarat ) ا . ع . پارچه گوشت بىاستخوان و گوشت پارهء گرد و پهن بريده . و تلاق زن . ج : وذر ( vazr ) و ( vazar ) . وذرة ( vazerat ) ص . ع . امراة وذرة : زنى كه در فرج وى گوشت بسيار باشد . و زن گنده بوى و ستبر لب . وذرتان ( vazrat ne ) ا . ع . به صيغه تثنيه : دو لب . وذع ( vaz ' ) م . ع . وذع الماء وذعا ( از باب فتح ) : روان گرديد آب . وذف ( vazf ) م . ع . وذف الشحم و غيره وذفا ( از باب ضرب ) : روان گرديد پيه و جز آن . وذفان ( vazf n ) ا . ع . شتاب زدگى . و نزديك . وذفة ( zafat ) ا . ع . تلاق زن . وذلة ( vazalat ) ( vazelat ) ا . ع . زن شادمان چست و چالاك . وذلة ( vazelat ) ص . ع . خادم وذلة : خدمتگار سبك و چالاك . وذم ( vazam ) ا . ع . افزونى . و آزخ و ثولول . و نره با هر دو خايه . و آزخهاى زهدان ماده شتر كه از آبستنى آن را باز دارد . و دوالهاى گوشهء دول . و چوب چنبر . و نام مردى . وذم ( vazam ) م . ع . وذمت الدلو توذم وذما ( از باب سمع ) : بريده شد دوالهاى آن دول . وذماء ( vazm ' ) ا . ع . زن نازا . وذمة ( vazamat ) ا . ع . واحد وذم : يعنى يك دوال گوشه دول . وذمة ( vazamat ) ا . ع . شكنبه و روده . ج : وذام . وذواذ ( vazv z ) ص . ع . رجل وذواذ : مرد تيزدو . وذوذة ( vazvazat ) م . ع . وذوذ وذوذة : شتافت . وذوذة ( vazvazat ) ا . ع . تعجيل و چالاكى . وذى ( vazy ) ا . ع . خراش . وذى ( vazy ) م . ع . وذى وجهه وذيا : خراشيد روى خود را . وذى ( vazy ) و ( vaziyy ) ا . ع . آبى كه پس از انزال از كسى خارج مىگردد . وذية ( vazyat ) ا . ع . درد و بيمارى و عيب . و آب اندك . و سردى هوا . و مابه وذية : نيست در آن عيبى . و اصبحت و ليست بها وذية اى برد يعنى البلاد و الايام . وذيل ( vazil ) ع . ج . وذيلة . وذيلة ( vazilaty ) ا . ع . آيينه . و پارهاى از سيم جلا داده و يا عام است . ج : وذيل و و ذائل . و پارهاى از پيه كوهان و كفل و سرين . و زن زبانآور كوتاه سرين . و زن شادمان نيكو قامت . وذيمة ( vazimat ) ا . ع . هديه خانه كعبه و مالى كه در آن نذر باشد . ج : وذائم . ور ( var ) پ . مخفف و اگر . ور ( var ) ا . پ . بر و سينه و صدر . و سوى و كنار . و طرف . و از اين ور :